7mrt, 19
VANDIJK advocaten - Werknemer vraagt om urenvermindering, werkgever verantwoordelijk voor hierop volgende (financiële) schade (mr. Monique S. van Dijk)

Werknemer vraagt om urenvermindering

In deze uitspraak van 21 december 2018 gaat het om een werknemer die in 1982 in dienst is getreden bij het Havenziekenhuis in de functie van radiologisch laborant. De afdeling radiologie van het Havenziekenhuis is met ingang van januari 2018 overgegaan naar het IJssellandziekenhuis. Sindsdien is werknemer, met behoud van al zijn rechten en plichten, in dienst van het IJssellandziekenhuis. Begin 2016 heeft werknemer aan zijn leidinggevende verzocht om een vermindering van de arbeidsduur, van 32 uur per week naar 24 uur per week. Deze wijziging van arbeidsduur is vervolgens bevestigd. Werknemer ontvangt voor de uren die hij minder is gaan werken flexpensioen.

In juli 2016 wordt werknemer als ziek geregistreerd, al voert hij af en toe nog wel werkzaamheden uit. Vanaf 26 april 2017 is de laborant volledig arbeidsongeschikt. En dan blijkt dat zijn besluit om minder te gaan werken onvoordelig uitpakt. Hij daagt zijn werkgever voor de rechter en eist meer dan een ton schadevergoeding. De schade bestaat uit het verlies van salaris van één dag per week, een lagere opbouw van ouderdomspensioen, een lagere WIA-uitkering en, als de arbeidsovereenkomst zou worden beëindigd, een lagere transitievergoeding.

Goed werkgeverschap

De werkgever is zich van geen kwaad bewust. De werknemer heeft al meerdere keren om minder werkuren gevraagd en wist dus dat wie minder werkt, ook minder verdient. Bovendien heeft hij flexpensioen aangevraagd, dat wijst erop dat hij wist dat zijn salaris erop achteruit zou gaan. De kantonrechter stelt allereerst dat er geen algemene verplichting is voor een werkgever om een werknemer uitvoerig te wijzen op het feit dat er financiële consequenties kleven aan een verzoek om minder te werken. Ook hoeft een werkgever in principe niet te onderzoeken of de werknemer deze consequenties kan overzien. Dit is immers niet een situatie waarin een werknemer zelf de arbeidsovereenkomst opzegt, of instemt met een opzegging door de werkgever. In die situatie heeft een werkgever wél de verplichting om heel zeker te weten dat de werknemer weet wat hij doet.

Er is echter wel een verplichting om je als goed werkgever te gedragen. En dat heeft het ziekenhuis naar het oordeel van de kantonrechter niet gedaan. Gelet op de gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid van de werknemer en het ziekteverloop van de afgelopen 25 jaar, had de werkgever hem moeten wijzen op de voor hem financieel veel voordeligere stap van zich gedeeltelijk ziek melden. In dat geval zou de werknemer salaris hebben ontvangen over een dienstverband van 32 uur, zou hij over 32 uur per week pensioen hebben opgebouwd, zou het flexpensioen zijn omgezet in ouderdomspensioen en zou een eventuele WIA-uitkering worden gebaseerd op een arbeidsomvang van 32 uur per week.

Schadevergoeding

De werknemer heeft geëist dat een eventuele transitievergoeding wordt berekend over een werkweek van 32 uur. Daar gaat de kantonrechter niet in mee, nu óók de werknemer schuld draagt aan de ontstane schade. De berekening van de transitievergoeding is een op de wet gebaseerde vergoeding waarvan ten aanzien van de bepalende elementen (arbeidsduur, arbeidsomvang, salaris) niet op grond van de redelijkheid en billijkheid kan worden afgeweken. Het Havenziekenhuis en het IJssellandziekenhuis moeten de werknemer een schadevergoeding van 50.000 euro bruto betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente. Ook draaien zij op voor zijn proceskosten.

Januari 2019

msvandijk@vandijkadvocaten.nl

Meer informatie? Neem contact met ons op!